Prop. 24 S

(2013–2014)
Proposisjon til Stortinget (forslag til stortingsvedtak)

Fullmakt til å ta opp statslån o.a.

Tilråding frå Finansdepartementet 22. november 2013, godkjend i statsråd same dagen. (Regjeringa Solberg)

Dokumentet på regjeringen.no

1 Innleiing og samandrag

Finansdepartementet legg med dette fram ein proposisjon med framlegg til fullmakt for statleg opplåning i 2014. Proposisjonen er utarbeidd på grunnlag av regjeringa sitt forslag til endringar i statsbudsjettet i Prop. 1 S Tillegg 1 (2013–2014). Det er ønskjeleg med romslege fullmakter for opptak av langsiktige og kortsiktige lån slik at ein kan gjere endringar i låneprogrammet gjennom året.

Det blir lagt opp til at finansieringsbehovet i 2014 i hovudsak blir dekt ved opptak av nye langsiktige lån. Av omsyn til marknaden for statspapir legg ein normalt opp til å jamne ut den langsiktige opplåninga over fleire år. Ein ber derfor om fullmakt til å ta opp langsiktige innanlandske lån som kan avvike frå finansieringsbehovet i det enkelte året. For 2014 fremjar ein forslag om fullmakt på 100 mrd. kroner for opptak av nye langsiktige lån, det same som for 2013.

Statens kortsiktige opplåning i marknaden skjer ved sal av statskassevekslar som har løpetid på inntil 12 månader. Uteståande i statskassevekslar varierer normalt gjennom året. Som følgje av byteordninga auka uteståande i statskassevekslar kraftig i 2008 og 2009. Etterkvert som bytteavtalene har blitt innfridde har også uteståande minka, og i juni 2014 forfell dei siste byteavtalene. For året 2014 fremjar ein forslag om ei ramme på 200 mrd. kroner for uteståande kortsiktige marknadslån, 50 mrd. lågare enn i 2013.

For andre kortsiktige lån ber ein om ei fullmakt der det ikkje blir sett ei særskild beløpsgrense. Fullmakta gjeld alminnelege kontolån frå institusjonar som ved særlig høve kan bli pålagde å plassere overskot som kontolån til staten. Ein ber i tillegg om at den generelle fullmakta til å inngå rentebyteavtalar og tilsvarande derivatavtalar blir førd vidare. For nærare omtale viser ein til kapittel 2.3. Forslaga er samanfatta i tabell 2.2.

2 Statens lånebehov og behovet for lånefullmakter

2.1 Statens lånebehov

I tråd med lov om Statens pensjonsfond blir det oljekorrigerte underskotet på statsbudsjettet foreslått dekt ved ei overføring frå Statens pensjonsfond utland. Avdrag på statsgjelda, netto utlån og kapitalinnskot til statsbankane o.a. blir dekte ved nye låneopptak og/eller ved trekk på statens kontantbehaldning. Staten har ut frå forslaget i Prop. 1 S Tillegg 1 (2013–2014) eit brutto finansieringsbehov på 62,8 mrd. kroner i 2014, jf. tabell 2.1. Justert for postar som ikkje medfører transaksjonar, det vil for 2014 seie avsetjingar til Infrastrukturfondet og Klimafondet, har staten eit finansieringsbehov på om lag 37 mrd. kroner.

Tabell 2.1 Statens finansieringsbehov i 2013 og 2014. Mrd. kroner

| 2013¹ | 2014²
A Oljekorrigert overskot på statsbudsjettet | -116,5 | -137,5
B Overført frå Statens pensjonsfond utland | 116,5 | 137,5
C Overskot før lånetransaksjonar (A+B) | 0,0 | 0,0
D Utlån til statsbankane, aksjeteikning o.l., netto | 74,0 | 62,8
E Statens netto finansieringsbehov (D-C) | 74,0 | 62,8
F Gjeldsavdrag³ | 66,5 | 0,0
G Statens brutto finansieringsbehov (E+F) | 140,6 | 62,8

¹ Prop. 1 S (2013–2014), Gul bok, anslag på rekneskapen

² Prop. 1 S Tillegg 1 (2013–2014)

³ Dette gjeld avdrag på langsiktige statslån.

Kjelde: Finansdepartementet.

2.2 Behovet for lånefullmakter

Når ein vurderer statens lånebehov i marknaden, tek ein normalt utgangspunkt i statens finansieringsbehov, jf. tabell 2.1. Vidare tek ein omsyn til verknaden av statens transaksjonar på likviditeten i pengemarknaden. Pengemarknaden blir tilført likviditet når staten betaler avdrag på gjelda eller aukar netto utlån til statsbankane. Ved opptak av statslån i norske kroner inndrar ein likviditet frå marknaden. Utgangspunktet er at desse transaksjonane til staten skal verke nøytralt på likviditeten i pengemarknaden over tid.

Samla overskot på statsbudsjettet og Statens pensjonsfond utland vil isolert sett redusere likviditeten i pengemarknaden. Likviditeten blir i sin tur tilført marknaden gjennom kjøp av valuta (og sal av kroner) for Statens pensjonsfond utland. Til saman er verknaden på likviditeten i marknaden såleis lik null.

Nokre postar på statsbudsjettet påverkar ikkje likviditeten i pengemarknaden direkte, sjølv om dei påverkar balansen på statsbudsjettet og storleiken på statens kontantbehaldning. Dette gjeld mellom anna renter og overføringar frå Noregs Bank. I eit likviditetsnøytralt låneopplegg må ein korrigere for slike postar. Ein må også korrigere for enkelte lånetransaksjonar som inngår i finansieringsbehovet, men som ikkje har likviditetseffekt. For 2014 er det samla sett berekna at desse postane vil minke lånebehovet med om lag 25 mrd. kroner netto, jf. også omtalen i punkt 2.1.

Tabell 2.2 gjev ei samla oversikt over gjeldande lånefullmakter for 2013, saman med forslag til nye fullmakter for 2014. I tillegg ber departementet om at fullmakta til å inngå rentebyteavtalar og tilsvarande derivatavtalar blir førd vidare.

Tabell 2.2 Fullmakt til opptak av statslån i 2014. Mill. kroner

| Fullmakt for 2013 | Utnytta pr. 30.09.13 | Forslag til ny fullmakt for 2014
Nye langsiktige lån | 100 000 | 71 000 | 100 000
Kortsiktige marknadslån | 250 000 | 173 858 | 200 000
Andre kortsiktige lån | uavgrensa | 223 470 | Uavgrensa

2.2.1 Fullmakt til å ta opp langsiktige lån i 2014

Statens lånebehov blir dekt ved opptak av nye langsiktige lån. Ein legg normalt opp til å jamne ut opptaka av langsiktige lån slik at store svingingar i finansieringsbehovet frå eitt år til eit anna ikkje fullt ut påverkar opplåningstakta. Sidan det ikkje er forfall av langsiktige obligasjonslån i 2014, og det er eit stort forfall i 2015, tek ein sikte på å dekke noko av finansieringsbehovet i 2015 ved opptak av nye lån i 2014.

Ein ber om at fullmakta for 2014 til å ta opp nye langsiktige lån blir sett til 100 mrd. kroner.

2.2.2 Fullmakt til å ta opp kortsiktige marknadslån i 2014

Fullmakta under kortsiktige marknadslån er utforma som ei ramme for maksimalt uteståande beløp. Som følgje av ordninga med byte av statspapir mot OMF var det ein kraftig auke i uteståande statskassevekslar, men forfall av byteavtalar har gjort at uteståande no er lågare. Ved inngangen til 2014 vil uteståande volum i byteordninga vere om lag 78 mrd. kroner. Statskassevekslane som blir nytta i byteordninga er omfatta av fullmakta for korte marknadslån. Ein ber om at fullmakta til å ha uteståande kortsiktige marknadslån blir sett til 200 mrd. kroner i 2014.

2.2.3 Fullmakt til å ta opp andre kortsiktige lån i 2014

Fullmakta for andre kortsiktige lån omfattar alminnelege kontolån frå statsinstitusjonar og statlege fond, og eventuelle kontolån frå institusjonar som ved særskilte høve kan bli pålagde å plassere overskotslikviditet som kontolån til staten. Fullmakta omfattar og eventuelle plasseringar gjevne som trygd frå motpartar i rentebytteavtalar. Størstedelen av andre kortsiktige lån er innskot frå operatørbanken for skattebetalingsordninga.

Låna under denne fullmakta er skyldnader av ein slik karakter at ein ikkje bør fastsetje ei særskilt beløpsgrense. Ein foreslår at Finansdepartementet for 2014 får fullmakt til å ta imot slike plasseringar som kontolån utan at det vert sett ei særskild beløpsgrense. Ein unngår då at staten må avvise innskot under tilvising til at fullmakta ikkje er stor nok.

3 Statens gjeldsforvaltning

3.1 Målsetjing for statens gjeldsforvaltning

Målsetjinga for statens gjeldsforvaltning er å dekkje staten sitt lånebehov til så låge kostnader som mogleg, når ein samstundes tek ein omsyn til den risikoen staten tek på seg i samband med låneopptaka. I utforminga av låneprogrammet legg ein óg noko vekt på å bidra til at Noreg har ein velfungerande finansmarknad. Statspapira tener til vanleg rolla som referanselån i marknaden og kan mellom anna nyttast ved prising av andre finansielle instrument, til dømes private obligasjonar. Statens tilbod av statspapir medverkar på denne måten til å gjere kapitalmarknaden i Noreg meir effektiv.

3.2 Hovudtrekk ved opplåningsstrategien

Finansdepartementet har ansvaret for forvaltninga av statens gjeld og kontantbehaldning. Det er inngått avtalar med Noregs Bank om forvaltning av statens gjeld og likviditet og om konsernkontoordninga. I samsvar med desse avtalane skal Noregs Bank mellom anna gje råd om opplåninga til staten, ta seg av den operative forvaltninga av innanlandske låneopptak og pleie andrehandsmarknaden for statspapir. Departementet vil sjå nærare på denne arbeidsdelinga med sikte på å reindyrke si rolle som overordna, styrande eining og Noregs Banks rolle som utøvande eining innafor ramma av eit mandat.

For å medverke til ein likvid og velfungerande andrehandsmarknad har ein valt å avgrense låneopptaka til løpetider på opptil 11 år. Ein reknar med at lån med god likviditet vil gje betre vilkår for staten enn opplåning i mindre likvide instrument. Ein konsentrerer derfor opplåninga i obligasjonsmarknaden om fire eller fem seriar som gradvis blir bygd opp til eit monaleg beløp. Ein reknar med at aktørane i marknaden då kan handle relativt store beløp utan å påverke prisane i marknaden. Med denne strategien prøver staten å medverke til ein likvid og velfungerande andrehandsmarknad. God likviditet reduserer risikoen til investorane og dermed også avkastningskravet deira. Ved sida av å gje gunstige lånevilkår for staten samla sett, gjev denne strategien ei samanhengande kredittrisikofri rentekurve som kan tene som eit utgangspunkt for prising av andre lån med ulik rentebinding.

Statens lånebehov har auka monaleg dei siste åra, og uteståande i statsobligasjonar er no om lag 70 mrd. kroner større enn ved inngangen til 2012. Enkelte av statens obligasjonslån kan no ha nådd eit nivå der likviditeten er god nok, og det kan vere rom for å vurdere justeringar i den lånestrategien ein har følgt dei siste åra.

Departementet legg vekt på å gje aktørane i marknaden god informasjon om staten sitt låneprogram. Kalender for auksjonar i statsobligasjonar og statskassevekslar blir normalt publisert for eitt år om gongen i desember året før, saman med planlagt opplåning for året. Kalenderen er ikkje bindande, dvs. at auksjonar kan avlysast eller supplerast. Frå og med 2013 har ein også ved inngangen til kvart kvartal gitt informasjon om planlagt opplåningsvolum i det komande kvartalet. Informasjon blir lagt ut på www.statsgjeld.no.

3.3 Rentebyteavtalar

Finansdepartementet nyttar rentebyteavtalar i gjeldsforvaltninga for å redusere rentebindinga på gjelda i høve til det som følgjer direkte av den strategien der ein spreier opplåninga over rentekurva frå 0 til 10 år. Bruk av rentebyteavtalar gjev staten fleksibilitet til å endre gjennomsnittleg rentebinding på gjeldsporteføljen utan at opplåningsstrategien vert endra.

Historiske tal viser at marknadsrentene normalt stig med løpetida. Over tid vil difor staten truleg kunne oppnå lågare rentekostnader ved å redusere rentebindinga på statsgjelda. Dette har likevel eit motstykke i større svingningar i rentekostnadene. For å redusere rentebindinga nyttar staten rentebytteavtalar der staten mottar ei fast langsiktig rente og betalar ei kortsiktig rente.

Noregs Bank utfører dei operative funksjonane i samband med inngåing av rentebyteavtalar, medan dei kommersielle avgjerdene blir tatt av Finansdepartementet. Staten avstår frå å inngå avtalar i perioden frå og med sju verkedagar før eit rentemøte i Noregs Bank til og med den dagen renteavgjerda blir kunngjord. Departementet legg vekt på at avtalane blir så økonomisk gunstige som mogleg for staten, og at ein ikkje i monaleg grad påverkar marknadsprisane eller på annan måte påverkar marknaden på ein uheldig måte.

Departementet har til no inngått rammeavtalar med 18 motpartar. Desse avtalane regulerer rammene for rentebyteavtalane. Departementet inngår berre rentebyteavtalar med motpartar som har tilfredsstillande kredittvurdering hos dei største kredittvurderingsselskapa på avtaletidspunktet. For å minske statens kredittrisiko ved slike avtalar, krev staten trygd i form av eit kontantinnskot dersom tilgodehavande kjem over ein viss terskelverdi. Terskelverdien varierer med den kredittvurderinga motparten har hos dei største kredittvurderingsselskapa. På denne måten vert kredittrisikoen halden på eit ganske lågt nivå.

Ved utgangen av 3. kvartal 2013 var det samla inngått avtalar for nær 126 mrd. kroner med 13 ulike motpartar. På Finansdepartementets internettside finn ein ei oversikt over inngåtte rentebyteavtalar.

3.4 Pleie av statspapirmarknaden

Finansdepartementet legg vekt på å sikre tilstrekkeleg likviditet i den norske marknaden for statskassevekslar og statsobligasjonar. Ein marknad har god likviditet når ein kan kjøpe og selje for eit monaleg beløp i eit verdipapir på kort varsel utan at det har særleg effekt på marknadsprisen. Ekstreme situasjonar, slike som ein har hatt dei siste åra, viser verdien av å ha ein godt fungerande marknad.

Sjølv om statens lånebehov har auka, er uteståande volum av innanlandske statspapir ganske lite i internasjonal samanheng. Dette har truleg påverka både omsetninga og likviditeten i marknaden.

For å fremje likviditeten i statspapirmarknaden har Noregs Bank på vegne av Finansdepartementet inngått avtalar med meklarar (såkalla primærhandlaravtalar). Desse avtalane sikrar at det til ei kvar tid blir stilt kjøps- og salskursar på Oslo Børs sitt elektroniske system for andrehandshandel for eit visst minstevolum i kvart av låna. Primærhandlaravtalane set maksimumsgrenser for skilnaden mellom kjøps- og salskursane. I tillegg til å stille prisar på Oslo Børs stiller primærhandlarane på spørsmål prisar overfor kvarandre og investorar, oftast for større volum og med mindre skilnad mellom kjøps- og salskursar. Den største delen av omsetninga i andrehandsmarknaden skjer på denne måten.

Primærhandlaravtalane gjev òg primærhandlarane tilgang til å låne statspapir frå staten i ein kort periode ved bruk av gjenkjøpsavtalar (såkalla repo-tilgang). Lånetilgangen er med på å redusere risikoen primærhandlarane tek på seg. Utnyttinga av reporammene gjev ein god indikasjon på handelsaktivitet og etterspørsel i dei ulike låna. Primærhandlarane har også høve til å låne ut statspapir til Noregs Bank i korte periodar.

Eigarsamansetjinga har innverknad på kor god likviditeten er i andrehandsmarknaden. Eigarsamansetjinga av norske statspapir har endra seg dei siste åra, jf. figur 3.1. Den utanlandske eigardelen av norske statsobligasjonar auka frå 40 pst. ved utgangen av 2002 til 69 pst. i 2011, for deretter å falle til 65 pst. i 3. kvartal 2013. Dei utanlandske investorane kan vere store samanlikna med volumet i den norske marknaden. Dersom beløpa dei ønskjer å omsetje blir store, kan det i periodar skape uro i marknaden.

4 Utviklinga i statsgjelda

Ved utgangen av 2012 var staten sine samla skyldnader om lag 720 mrd. kroner. Statens fordringar var på same tid om lag 5 152 mrd. kroner, av dette 3 825 mrd. kroner i Statens pensjonsfond utland. Statskassens netto fordringar var dermed om lag 4 432 mrd. kroner, jf. Meld. St. 3 (2011–2012) Statsrekneskapen 2012.

Frå 2004 til 3. kvartal 2013 har statsgjelda auka frå 320 mrd. kroner til 676 mrd. kroner, jf. figur 4.1. Fordelinga på ulike låneformer er vist i tabell 4.1, som også viser storleiken på statens kontantbehaldning.

5 Opplåninga i 2013

5.1 Langsiktige lån

Statens opptak av langsiktige lån i den innanlandske marknaden har sidan 1991 i hovudsak skjedd gjennom auksjonar av obligasjonar. Det er for tida fem referanselån i marknaden, jf. tabell 5.1.

Fram til midten av november har det blitt avvikla 19 auksjonar, med eit samla volum på 56 mrd. kroner. Resultat av auksjonane hittil i år er oppsummert i tabell 1.1 i vedlegg 1.

Ein indikator på kor vellukka ein auksjon har vore, er den effektive renta ein har oppnådd i auksjonen sett i høve til rentenivået i andrehandsmarknaden på same tidspunktet. Ei slik samanlikning er enklast å gjere i dei tilfella der ein utvidar eit lån som allereie er prisnotert i marknaden. Det normale i ein auksjon av norske statsobligasjonar er at den effektive renta ein oppnår ligg mellom kjøps- og salsrenta i andrehandsmarknaden på auksjonstidspunktet.

Den gjennomsnittlege renta i auksjonane i 2013 fram til midten av november er 2,22 prosent. Gjennomsnittleg har auksjonsrenta vore 62 rentepunkt lågare enn midtrenta i rentebytemarknaden. I 2012 var renta i gjennomsnitt 110 rentepunkt under midtrenta.

Det er viktig for staten at det er interesse for auksjonane, slik at ein kan oppnå best mogleg resultat i form av låge lånekostnader. Ein måte å måle denne interessa på er forholdet mellom samla bodvolum og volum som blir lagt ut i auksjonen («bid-to-cover»). I dei auksjonane som har vore gjennomførde hittil i år har dette forholdstalet variert mellom 1,50 og 4,39, jf tabell 1.1 i vedlegg 1.

5.2 Kortsiktige lån

5.2.1 Statskassevekslar

Den alminnelege kortsiktige opplåninga i marknaden skjer gjennom sal av statskassevekslar. Dette er papir utan kupongrente der avkastninga er knytt til underkursen dei blir lagde ut til. Med dagens opplegg blir det opna nye veksellån med 12 månaders løpetid fire gonger i året. Forfall er knytt til oppgjersdato for standardkontraktar i dei internasjonale marknadene, såkalla IMM-datoar. Den kortsiktige opplåninga medverkar til eit komplett tilbod av statspapir med ulike løpetider. I tillegg er den kortsiktige opplåninga lagt opp slik at ein tek omsyn til balansen i pengemarknaden.

Den gjennomsnittlege renta i auksjonane i 2013 fram til midten av oktober er 1,63 prosent. Jamfører ein resultatet av auksjonane i kortsiktige statspapir med tilsvarande rente i pengemarknaden, ventar ein at renta på statspapir skal liggje under denne, jf. at investeringar i statspapir blir rekna som kredittrisikofrie. Renta staten har oppnådd i auksjonane hittil i år har gjennomsnittleg vore 31 rentepunkt under midtrenta i pengemarknaden på auksjonstidspunktet. I 2012 var renta i gjennomsnitt 101 rentepunkt under midtrenta. Resultat av auksjonane hittil i år er oppsummert i tabell 1.2 i vedlegg 1.

5.2.2 Andre kortsiktige lån

Andre kortsiktige lån omfattar alminnelege kontolån frå statsinstitusjonar og statlege fond, og dessutan eventuelle kontolån frå institusjonar som ved særlege høve kan blir pålagde å plassere overskotslikviditet som kontolån til staten, jf. avsnitt 2.3.3.

Ved utgangen av september 2013 var dei totale plasseringane under fullmakta for andre kortsiktige lån om lag 223 mrd. kroner. Ein har då ikkje rekna med kontolån frå ordinære fond (kontogruppe 81 i statsrekneskapen)[1] . Den største plasseraren er operatørbanken som forvaltar likviditeten i samband med visse skatte- og avgiftsbetalingar. Denne operatørbanken skal etter dagens ordning plassere den likviditeten banken får ved slike statlege betalingar som uforrenta kontolån til staten. Slike kontolånsplasseringar varierer mykje gjennom året. Per 30. september 2013 var det uteståande kontolån på om lag 110 mrd. kroner under denne ordninga. Hovuddelen av kontolåna frå operatørbanken er no knytt til ordninga for innbetaling av skatt på inntekt og folketrygdavgift til kommunekasserarane. Desse er pålagde å ha eigen kassefunksjon og eigen bankkonto for innbetalte skatte- og trekkbeløp. Denne skattebetalingsordninga er ikkje omfatta av staten si ordinære konsernkontoordning.

Tilråing

Finansdepartementet

tilrår:

At Dykkar Majestet godkjenner og skriv under eit framlagt forslag til proposisjon til Stortinget om fullmakt til å ta opp statslån o.a.

Vi HARALD, Noregs Konge,

stadfester:

Stortinget blir bedt om å gjere vedtak om fullmakt til å ta opp statslån o.a i samsvar med eit vedlagt forslag.

Forslag
til vedtak om fullmakt til å ta opp statslån o.a.

I

Finansdepartementet får fullmakt til å ta opp nye langsiktige statslån i 2014 til eit beløp av 100 000 mill. kroner.

II

Finansdepartementet får fullmakt til å ha uteståande kortsiktige marknadslån til eit beløp av 200 000 mill. kroner i 2014.

III

Finansdepartementet får fullmakt i 2014 til å ta imot innskot i form av kontolån frå statsinstitusjonar og statlege fond, og frå institusjonar som ved særlege høve kan bli pålagde å plassere likviditet som kontolån til staten.

IV

Finansdepartementet får fullmakt til å inngå rentebyteavtalar og tilsvarande derivatavtalar i 2014.

Vedlegg 1
Tabellvedlegg

Tabell 1.1 Auksjon av obligasjonslån.

Oppgjersdato | Ticker | Kupongrente | Volum, mill. kr | Effektiv rente | Margin¹ | Tegningsrate²
18.01.13 | NST473 | 4,50% | 4 000 | 1,94 | 86 | 1,50
01.02.13 | NST471 | 5,00% | 3 000 | 1,72 | 58 | 2,94
15.02.13 | NST475 | 2,00% | 3 000 | 2,60 | 81 | 1,91
08.03.13 | NST474 | 3,75% | 3 000 | 2,23 | 90 | 2,13
19.04.13 | NST475 | 2,00% | 3 000 | 2,14 | 92 | 2,19
06.05.13 | NST474 | 3,75% | 4 000 | 1,83 | 89 | 2,02
15.05.13 | NST471 | 5,00% | 4 000 | 1,35 | 59 | 2,03
21.05.13 | NST472 | 4,25% | 3 000 | 1,39 | 81 | 2,30
31.05.13 | NST475 | 2,00% | 3 000 | 2,22 | 89 | 2,70
14.06.13 | NST472 | 4,25% | 3 000 | 1,77 | 62 | 1,86
28.06.13 | NST475 | 2,00% | 2 000 | 2,67 | 62 | 2,19
12.07.13 | NST474 | 3,75% | 4 000 | 2,49 | 59 | 2,10
09.08.13 | NST471 | 5,00% | 3 000 | 1,58 | 35 | 1,80
23.08.13 | NST473 | 4,50% | 3 000 | 2,42 | 45 | 1,99
06.09.13 | NST474 | 3,75% | 4 000 | 2,92 | 40 | 1,46
27.09.13 | NST472 | 4,25% | 3 000 | 2,18 | 36 | 4,39
11.10.13 | NST475 | 2,00% | 2 000 | 2,97 | 41 | 1,80
01.11.13 | NST475 | 2,00% | 2 000 | 2,87 | 39 | 2,18
15.11.13 | NST475 | 2,00% | 2 000 | 2,90 | 35 | 1,90

¹ Differansen (i rentepunkter) mellom midtrenta i rentebytemarknaden på auksjonstidspunktet og auksjonsrenta.

2 Bodvolum i høve til auksjonsvolum.

Kjelde: Finansdepartementet og Noregs Bank.

Tabell 1.2 Auksjon av statskasseveksellån.

Oppgjersdato | Ticker | Forfallsdato | Volum, mill. kr | Effektiv Rente | Margin¹ | Tegningsrate²
09.01.13 | NST21 | 18.12.13 | 4 000 | 1,64 | 47 | 2,69
06.02.13 | NST21 | 18.12.13 | 3 000 | 1,77 | 34 | 2,43
20.03.13 | NST22 | 19.03.14 | 13 0003 | 1,61 | 44 | 2,34
10.04.13 | NST22 | 19.03.14 | 5 000 | 1,66 | 34 | 2,68
24.04.13 | NST22 | 19.03.14 | 5 000 | 1,55 | 38 | 3,21
15.05.13 | NST21 | 18.12.13 | 3 000 | 1,54 | 23 | 3,36
15.05.13 | NST22 | 19.03.14 | 4 000 | 1,55 | 34 | 2,67
19.06.13 | NST23 | 18.06.14 | 13 000³ | 1,50 | 43 | 2,43
03.07.13 | NST23 | 18.06.14 | 5 000 | 1,58 | 22 | 1,99
14.08.13 | NST23 | 18.06.14 | 4 000 | 1,63 | 21 | 1,86
18.09.13 | NST24 | 18.06.14 | 13 000³ | 1,79 | 20 | 1,72
02.10.13 | NST24 | 18.09.14 | 4 000 | 1,72 | 19 | 1,68
16.10.13 | NST24 | 18.09.14 | 4 000 | 1,67 | 16 | 3,19

¹ Differansen ( i rentepunkt) mellom midtrenta i interbankmarknaden på auksjonstidspunktet, interpolert og omrekna til effektive renter på faktisk/365-basis og auksjonrenta .

² Bodvolum i høve til auksjonsvolum.

³ Av dette er 6 mrd. direkte til staten si eigenbehaldning.

Kjelde: Finansdepartementet og Noregs Bank.

Fotnoter

1) Kontolån av denne typen er ikkje å rekne som lån i vanleg forstand, mellom anna fordi kreditor, som er eit fond under eit departement, ikkje på noko tidspunkt kan disponere hovudstolen.