I samband med 
Høring - eventuell tillatelse til samarbeid om faste vidaresalsprisar for Fagbøker og lærebøker på norsk for høgare utdanning.

Denne kommentar er frå Haugen Bok i Volda

At bøker i gruppe for høgare utdanning og profesjonsmarknaden eventuelt skal ha fri pris frå 1. juli 2006, ser vi på som negativt. Vi grunngjev dette med at i desse bokgruppene finn vi mange bøker som det blir selt lite av og dermed har små opplag. Utan fastpris på desse titlane i utgjevingsåret og påfølgande år, vil vi risikere at marginane på sal av dei bøkene vil bli dårlegare for bokhandelen. Med dårlegare marginar vil det heller ikkje vere rom for å ha økonomi til å marknadsføre desse i katalogar for postordresal og internett. Dette vil føre til mindre sal, som igjen vil gi færre utgjevingar. 

Med eit dårlegare utval av fagbøker på norsk, opnar vi for sal av bøker frå utanlandske forlag innanfor denne bokgruppa. Kompetansen for å skrive norske fagbøker vil bli redusert. Dette vil og skade det norske forskingsmiljøet – og ikkje minst tilgjengelegheit av fagbøker på vårt eige språk. Er det då hensiktsmessig å gå bort frå den dispensasjon som no er gitt fram til 1. juli?

Etter den 1. mai 2005 kan vi sjå tendensar på kva den nye bokavtalen har gitt, men det er for tidleg å dra ein endeleg konklusjon. Det gode er at bokhandel kan konkurrere på lik linje med bokklubbane, noko som har gitt ein auke i det skjønnlitterære salet i bokhandel.  

Det er bestseljarane som i hovudsak har fått lågare prisar, og det er i stor grad bøker frå dei etablerte store forlaga som har fått bøker med redusert pris.
Den smale litteraturen har ikkje blitt billigare, tvert imot kan ein oppleve
høgare prisar. 
  
På kort sikt vil prisane gå ned, men på lang sikt er ikkje forbrukaren tent med dårlegare inntening i bransjen.  Det vil føre til færre utgjevingar og færre bokhandlar, og studentar og fagpersonell får redusert mangfaldet i faglitteraturen.

Både norsk bokhandel og forlag har etter den nye avtalen trådde i kraft i 2005, hatt ei dårlegare inntening enn tidlegare år.

Dersom vi får fri pris på bøker som er relatert til dette høyringsnotatet, er vi redd for også her, som vi har registrert på skjønnlitteraturen, at det er dei mest selde bøkene som blir rabattert. Bøker i mindre opplag som blir brukt i undervisning for færre studentar, vil ikkje bli rabattert, og det er ein fare for at desse heller kan få høgre pris. Dette vil igjen føre til ein negativ trend for utgjeving av slike bøker og vil svekke vårt fagmiljø på lang sikt.

Det er både positive og negative sider med den nye bokavtalen, men det er for tidleg å trekke ein endeleg konklusjon. Det er viktig at vi framleis skal kunne kjøpe og selje bøker som han mindre opplag, men då må og myndigheitene være med å legge forholda til rette for det.

Vi håper derfor at den dispensasjonen som alt er gitt for denne kategori bøker, blir vidareført inntil den store evalueringa for den totale bokavtalen blir gjennomført om nokre år. Da vil ein ha eit langt betre grunnlag for vurdering av fast eller fri pris innanfor denne kategori  av bøker.

Volda, 5/5/06
Lars-Ove Hammer 
Haugen Bok